8a w Teatrze Słowackiego – teatr widziany z perspektywy aktora
Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie zwiedziłam pierwszy raz w życiu. Wycieczka klasowa zorganizowana była przez naszą polonistkę, wybraliśmy się z Panią wychowawczynią i nauczycielem wychowania fizycznego.
Zachwyciła mnie fasada budynku, która zawiera majestatyczne ozdobne kolumny oraz liczne rzeźby przedstawiające sztukę tj. poezję, dramat, komedię i muzykę, a także postaci przedstawiające smutek i radość.
Po wejściu do teatru ujrzeliśmy popiersie Stanisława Wyspiańskiego autorstwa Bronisława Chromego, popiersie Karola Kruzera oraz tablicę upamiętniającą Jana Zawiejskiego. Pani przewodnik opowiedziała nam, że pierwotnie teatr posiadał 922 miejsca lecz po przebudowie liczba miejsc uległa zmniejszeniu, gdyż powiększono odstępy między rzędami.
Najbardziej w teatrze zachwyciło mnie piękno pierwszej kurtyny, która jest obrazem Henryka Siemiradzkiego, namalowanym na płótnie, rozciągniętym na krosnach malarskich. Kurtyna ta nie jest zwijana lecz podnoszona ponad scenę. Środkowa część kurtyny przedstawia błazna – symbol komedii, po lewej stronie widzimy tragedie, którą symbolizowała ubrana na czarno kobieta, obok niej leżał Eros płaczący nad urną. W prawej części obrazu były umieszczone symbole muzyki i śpiewu, które zostały pokazane jako kobieta z harfą, nad którą śpiewa kobieta z wiankiem oraz pycha, która uwalnia się od zmysłowości. W centrum znajdowało się natchnienie łączące piękno i prawdę. Kurtyna ta powstała w roku 1894.
Po uniesieniu pierwszej kurtyny ujrzałam drugą kurtynę, która jest dziełem według szkicu Stanisława Wyspiańskiego w 1892 roku. Została ona zrealizowana w 2018 roku przez Tadeusza Bystrzaka. Kurtyna ta przedstawia dynamiczne i symboliczne motywy tj. boga sztuki Apollo oraz dziewięć muz, a także postaci dwuplanowe, które dają wrażenie wychodzących z obrazu. Obie kurtyny stanowią unikatowe dziedzictwo.
Pani przewodnik opowiedziała nam historię powstania trzeciej kurtyny wykonanej w roku 2023 przez Bernardę Rość i Lucynę Kędzierską z okazji 130-lecia teatru. Uhonorowano w ten sposób 130 kobiet zasłużonych dla Krakowa. Po zapoznaniu się z historią kurtyn i szczegółowym obejrzeniu ich, zaproszono nas na scenę, abyśmy mogli zobaczyć ją z perspektywy aktorów teatralnych, a nie widzów.
Wyjście do teatru było bardzo ciekawe i pozwoliło mi poznać historię teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oraz docenić architekturę jednego z najpiękniejszych zabytków w Polsce. Chętnie wzięłabym udział w podobnej wycieczce jeszcze raz.
(Katarzyna Górnisiewicz – Szkolny Klub e-Pisarzy)
Czy wiecie że… teatralne ciekawostki
W czasie wycieczki klasowej do Teatru im. Juliusza Słowackiego zwiedziliśmy budynek, główną salę teatralną i pokój gościnny, mieliśmy także okazję wstąpić za kulisy sceny głównej i dowiedzieć się więcej o przebiegu spektakli teatralnych i o historii budynku.
Historia teatru
Budynek teatru wzniesiono w latach 1891-1893. Był to pierwszy budynek w Krakowie, który był oświetlany całkowicie elektrycznie.
Sala gościnna
Jest to sala najbardziej ozdobiona w porównaniu do całego teatru, wyposażona w stoliki i krzesła. Kiedyś była to sala dla elity, która spędzała tam czas np. po zakończeniu spektaklu. Dzisiaj ta sala jest dostępna dla każdego zwiedzającego.
Sala główna
Pięknie ozdobiona sala w centrum teatru, po wejściu od razu rzuca się w oczy kilka rzeczy:
sala jest oświetlana jednym wielkim żyrandolem elektrycznym z 124 lampek, które muszą być wymieniane co najmniej raz na pół roku. W tym celu żyrandol jest powoli opuszczany na dół, ten proces może zająć ponad 30 minut. Scena główna zasłonięta kurtyna ozdobną.
W sumie jest ich trzy:
– Olejny obraz Henryka Siemiradzkiego przedstawiający kilka postaci, głównie z mitologii greckiej (Psyche, Eros itd.) Tło jest wyraźnie podzielone na dwa nastroje (burza po lewej stronie i jasne niebo po prawej). Każda z postaci ma związek z spektaklami odgrywanymi w teatrach.
– Kurtyna Kobiet – ręcznie tkana kurtyna, na której wypisano imiona 130 kobiet, które mają duży wkład w historię Krakowa i Polski, lecz są bardzo rzadko wspominane.
– Kurtyna wykonana według szkicu Stanisława Wyspiańskiego. Przedstawione są na niej postacie ze sztuki, które rozrywają granice między spektaklem a rzeczywistością. W dolnych rogach także widać symbole Krakowa, które miały nawiązywać do architektury Teatru Słowackiego.
Za kulisami
Pokazano nam efekty specjalne i dźwiękowe używane podczas spektaklów, w tym te, których już się nie używa, np. dzwon, którego dźwięk miał świadczyć o rozpoczęciu spektaklu.
(Aleksandra Torgashova – Szkolny Klub e-Pisarzy)
